ქართული სამართალი იცნობდა საკუთრების დაკარგვის შემდეგ პირობებს:
ა) სათანადოდაწესებულებაში საკუთრების უფლების დამადასტურებელისაბუთის წარუდგენლობა;
ბ) თუ საბუთი არ იყო სრულფასოვანიან ჰქონდაფორმალური ნაკლი;
გ) მესაკუთრის ან მფლობელის გარდაცვალება და მემკვიდრეთა არარსებობა;
დ) ხანდაზმულობის ვადის გასვლა. მაგალითად, თუმესაკუთრე 30 წლის მანძილზე არ სარგებლობდა თავისიუფლებითდა არ ეპატრონებოდა თავის ქონებას და მას სხვა გარეშე პირი დაეპატრონა კეთილსინდისიერად.
ე) თუ მესაკუთრე არღვევდა იმ პირობებს, რაც დადებული იყო ადრინდელმესაკუთრესა ან მქონებელთან. ქართული სამართლის მიხედვით, დოკუმენტების შედგენის ფორმალურმხარეს დიდი ყურადღება ენიჭებოდა. ზუსტად უნდა ყოფილიყო მითითებული მხარეების ვინაობა, მათი უფლება- მოვალეობები, საკუთრებისრაობა, ნიშან თვისებები, ზომა, წონა. უნდა ყოფილიყო მითითებულიმოწმეები და მხარეთა ხელმოწერები. საბუთის შემდგენის ვინაობაცმითითებული უნდა ყოფილიყო.
სიახლის ლინკი : http://www.bt.pvt.ge/blog/sakutrebis_uplebis_dakargvis_sashualebebi/2016-12-14-77
ვებ-გვერდის ლინკი : https://www.bt.pvt.ge/
მსგავსი თემები